Νομοσχέδιο για τις ΔΕΥΑ: Η παρέμβασή μας στη διαβούλευση — πόσιμο νερό και αποχέτευση για τον κάτοικο της Ζακύνθου πρώτα

Η κατεύθυνση της κυβέρνησης για το μέλλον των ΔΕΥΑ — αλλά και της ΔΕΥΑΖ! — είναι πλέον ξεκάθαρη.

Ο πρωθυπουργός μιλά για 735 φορείς και επικαλείται το ιρλανδικό μοντέλο του ενός κεντρικού φορέα. Το νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση επεκτείνει την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ σε Αττική, Βοιωτία, Φωκίδα, Εύβοια, Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική. Και προβλέπει ρητά, στο άρθρο 7 παρ. 5 και στο άρθρο 37 παρ. 2, ότι ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ άλλη ΔΕΥΑ μπορεί να περάσει στις εταιρείες αυτές με σύμφωνη γνώμη της ΡΑΑΕΥ και ΑΠΛΗ υπουργική απόφαση — ανεξαρτήτως ατέρμονων συζητήσεων σε τοπικά ΔΣ και επικοινωνιακής πολιτικής της εκάστοτε ΔΕΥΑ.

Το ερώτημα για εμάς είναι απλό. Στη Ζάκυνθο δεν έχουμε πόσιμο νερό. Έχουμε δίκτυα που χάνουν, αποχέτευση που δεν καλύπτει το νησί και μια επιχείρηση χωρίς την επάρκεια να λύσει το πρόβλημα. Ο κατακερματισμός και η απουσία ουσιαστικής εποπτείας που περιγράφει ο ίδιος ο πρωθυπουργός είναι μέρος του λόγου που φτάσαμε εδώ.

Ως Πολίτες Ζακύνθου έχουμε φυσικά ήδη καταθέσει παρέμβαση στη δημόσια διαβούλευση για τους πολίτες, θέτοντας ακριβώς το δικό μας πρόβλημα. Πόσιμο νερό και αποχέτευση για τον κάτοικο της Ζακύνθου, ως πρώτη προτεραιότητα, πριν από κάθε άλλη χρήση.

Η παρέμβασή μας — με γνώμονα το συμφέρον όλων των πολιτών: σχόλιο 1 · σχόλιο 2

Παρέμβαση της κίνησης πολιτών «Πολίτες Ζακύνθου» επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Η μεταρρύθμιση αναγνωρίζει ορθά ότι ο κατακερματισμός των παρόχων υπηρεσιών ύδατος οδηγεί σε αυξημένο λειτουργικό κόστος, απώλειες και αδυναμία υλοποίησης επενδύσεων. Ωστόσο, το ΜΕΡΟΣ Α΄ περιορίζεται γεωγραφικά στην Περιφέρεια Αττικής και στις Περιφερειακές Ενότητες Βοιωτίας, Φωκίδας, Εύβοιας, Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Τα νησιά, όπου το πρόβλημα είναι εντονότερο, μένουν εκτός σχεδιασμού.

Καταθέτουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις.

1. Επί του άρθρου 3, ως προς το γεωγραφικό πεδίο

Η Ζάκυνθος αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση παρόχου με δομική αδυναμία. Το δίκτυο ύδρευσης δεν αποδίδει πόσιμο νερό, η κάλυψη αποχέτευσης παραμένει ελλιπής και ο εξυπηρετούμενος πληθυσμός πολλαπλασιάζεται τους θερινούς μήνες λόγω τουρισμού, χωρίς αντίστοιχη υποδομή. Ζητούμε να αιτιολογηθεί ρητά με ποια κριτήρια οι νησιωτικές περιοχές εξαιρέθηκαν από την πρώτη φάση και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα ένταξής τους.

2. Επί των άρθρων 7 παρ. 5 και 37 παρ. 2, ως προς τη διαφάνεια του μηχανισμού επέκτασης

Ο συνδυασμός των δύο διατάξεων επιτρέπει τη μεταφορά οποιουδήποτε παρόχου, ακόμη και εκτός των γεωγραφικών προϋποθέσεων, στην ΕΥΔΑΠ ή στην ΕΥΑΘ με σύμφωνη γνώμη της ΡΑΑΕΥ και τροποποίηση της περιοχής αρμοδιότητας με υπουργική απόφαση. Πρόκειται για ουσιώδη μεταβολή του καθεστώτος παροχής δημόσιου αγαθού που πραγματοποιείται χωρίς νομοθετική πράξη. Ζητούμε να θεσπιστούν ρητά, αντικειμενικά και δημοσιευμένα κριτήρια για τη σύμφωνη γνώμη της ΡΑΑΕΥ, να προβλεφθεί υποχρεωτική τοπική διαβούλευση με δημοσιοποίηση της έκθεσης αποτίμησης και του πενταετούς επενδυτικού σχεδίου πριν από την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, και να δημοσιεύεται η αιτιολογημένη γνώμη της ΡΑΑΕΥ.

3. Επί του άρθρου 33, ως προς τη διαχειριστική επάρκεια

Η πιστοποίηση διαχειριστικής επάρκειας πρέπει να συνδεθεί ρητά με μετρήσιμο αποτέλεσμα ως προς την ποιότητα του παρεχόμενου νερού και όχι μόνο με οικονομικούς και οργανωτικούς δείκτες. Πάροχος που δεν αποδίδει νερό συμβατό με την Οδηγία 2020/2184 και το π.δ. 51/2023 δεν μπορεί να πιστοποιείται ως επαρκής. Ζητούμε επίσης τα Σχέδια Ασφάλειας Τροφοδοσίας Νερού της παρ. 5 να δημοσιοποιούνται, τουλάχιστον ως προς τα ευρήματα που αφορούν την ασφάλεια του πόσιμου νερού.

4. Επί του άρθρου 32, ως προς την έγκριση τιμολογίων

Η έγκριση τιμολογίων από τη ΡΑΑΕΥ πρέπει να συναρτάται με το πραγματικό επίπεδο της παρεχόμενης υπηρεσίας. Δεν είναι αποδεκτό να εγκρίνονται αυξήσεις σε περιοχές όπου το νερό δεν είναι πόσιμο και ο καταναλωτής επιβαρύνεται επιπλέον με την αγορά εμφιαλωμένου νερού.

5. Επί του άρθρου 35, ως προς τις αφαλατώσεις

Η συντόμευση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με προθεσμία γνωμοδότησης δεκαπέντε ημερών και προώθηση της διαδικασίας σε περίπτωση σιωπής της Διεύθυνσης Υδάτων, δημιουργεί κίνδυνο για ευαίσθητους παράκτιους αποδέκτες, ιδίως σε νησιά με προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές. Ζητούμε να προστεθεί υποχρέωση συγκριτικής τεχνικοοικονομικής τεκμηρίωσης έναντι εναλλακτικών λύσεων, όπως η μείωση των απωλειών δικτύου, η επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων και η αξιοποίηση υφάλμυρων γεωτρήσεων, πριν από την έγκριση μονάδας αφαλάτωσης, καθώς και ειδική μέριμνα για τη διάθεση του αλμόλοιπου.

6. Ως προς την προτεραιότητα των χρήσεων

Ζητούμε να αποτυπωθεί ρητά στον νόμο ότι, σε συνθήκες λειψυδρίας, η ύδρευση του μόνιμου πληθυσμού προηγείται κάθε άλλης χρήσης.

Συμπερασματικά

Στηρίζουμε την ανάγκη ολιστικής διαχείρισης των υδάτων. Ζητούμε όμως η μεταρρύθμιση να μην αφήσει τα νησιά σε καθεστώς αναμονής. Η Ζάκυνθος χρειάζεται σήμερα πόσιμο νερό και ολοκληρωμένη αποχέτευση, και αυτό πρέπει να αποτυπωθεί σε δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και όχι σε μελλοντική έκθεση.

ΠΟΛΙΤΕΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ — Ιωάννης Κοκκίνης, 19/7/2026